Ötztaler RadMarathon 2014

 

32 Cyclosporters voor AZG scheren hoge toppen, en brengen 36.580 EUR sponsoringgeld bijeen!

 

Toen we eind 2013 aankondigden dat we in september 2014 de verschrikkelijke Ötztaler Ramarathon zouden programmeren als ons elfde fietsproject, was dat met behoorlijk wat twijfel in hart en benen! De Radmarathon, met z’n 238 km, 5.500 hoogtemeters en toplieverds als Brenner, Jaufen, Timmelsjoch en Kuhtai, is immers geen klein bier. En ook zijn varianten (zelfde aantal km, en drie toppen) zijn dat niet, maar toch durfden wij het project aanbieden, omdat we ervan overtuigd waren dat het een sprankelende uitdaging zou zijn. Hij spreekt immers boekdelen bij het kennerspubliek en ook ver daarbuiten.

 

Dus van 3 tot 7 september jl. trokken we met 32 Cyclo’s vanuit Mutters (bij Innsbruck), naar onze elfde Spartaanse veldtocht in de Oostenrijkse en Italiaanse Alpenweiden. In een jaar dat bol staat van terugblikken op oorlog en loopgravencultus. Net dus hetzelfde … dat wij meemaakten op ONZE D-Day… De begeestering was er, de hoop, de eerste kilometers, de eerste top, de aftocht in de diepte, de verdere hoop en hindernissen, de zon, het water en de kou, schietend tussen hoop, wanhoop en overloop. De zegentocht… de regentocht… Kortom, een strijd zoals er meerdere zijn, zoals die van AZG-ers dagelijks op het terrein.

 

Intussen weten we beter: onze jongste driedaagse was één van de beste projecten tot dusver. Met het bekende pak ‘anciens’, en met alweer nieuw bloed. Met een prettig en meestal, op één namiddagje na, zonnig verblijf… en met prachtige sportieve prestaties. Kortom, een editie waarop we allen met genoegen, voldoening én fierheid kunnen terugblikken.

 

Toch is zulks niet evident! Niet omdat onze Cyclo’s er niet voor 100 procent zouden willen voor gaan. Maar omdat voor het slagen ervan, eigenlijk alles moet meezitten. Ook de externe factoren, waarvan we er zelf weinig in de hand hebben. Welnu, in Mutters viel het meeste in de goede plooi. Alleen de namiddag van onze D-Day hebben de weergoden hun uiterste best gedaan om onze Cyclo’s zoveel mogelijk te hinderen, c.q. pesten... Met wind en regen, kou en opnieuw stortregens en gierende wind... Gold hun ontstemming voor het feit dat we onze D-Day één dag hadden vervroegd? Kan zijn, maar voordeel van die dwaling was wel dat op zaterdag, onze oorspronkelijke D-Day, iedereen tot een gezegende rust kwam in, het moet gezegd, een stralend zonnetje…

 

Maar alles bij elkaar gaf onze driedaagse in Mutters opnieuw dat topgevoel van een zeer geslaagd project 2014. Daarin speelden de Cyclo’s als groep natuurlijk de belangrijkste rol. Een bijzonder fijne groep van begeesterde en begeesterende mensen. Trouwe ‘oude’ soldaten en nieuwe gezichten, die er samen in slagen om telkens de Cyclogeest en -spirit te blijven respecteren. Namelijk dat er plaats is voor iedereen; voor snel en traag; voor mager en een maatje méér; voor tweeplateaus en drieplateaus; voor week- en zondagsrijders; voor mensen van goede wil en zelfs voor Ollanders …;-). En daarnaast kenden we dat sympathieke logement, de goddelijke landschappen, heel veel solidariteit, geen zware ongevallen en die echt knappe prestaties op alle niveaus.

 

De vier volle Ötztalers 2014 onder ons (Koen M, Steven, Wif en dame Rian!) hebben onze fantastische pluim. En alle anderen, die vaak tot het uiterste gingen om ook hun doel te halen (drie of twee toppen), hebben die ook. De jagende regen heeft het voor hen nog wat zwaarder gemaakt, ook voor de mannen die dat laatste stuk, die zogeheten ‘makkelijke’ 80 km licht bergaf, hebben moeten doorwaden... Het zijn beelden die voor eeuwig de onze zijn. Beelden van die groep Cyclo’s, jagend langs de Inn, in alle donkerte en stromende regen, in elkaars wiel en water, recht naar Mutters tegen half negen ’s avonds… Die kleine lichtjes op en neer, mannen die elkaar uit de wind zetten of tegenliggers wegjoegen, om samen aan te komen, uitgeput en lamlendig, maar trots om het te hebben volgehouden, in helse omstandigheden en tragiek… Beelden die we nooit nog vergeten, en die ons hebben geleid naar het opperste geluk dat iedereen doorweekt van water en emotie, toch heelhuids, veilig en fier zijn aangekomen…

 

Voor dat alles willen wij alle Cyclo’s echt heel erg bedanken. Ze zorgden samen voor een heel fijne mentaliteit, voor bijzonder aangename dagen, voor veel plezier, voor knappe persoonlijke en collectieve prestaties. En wat ons ook enorm deugd heeft gedaan, is dat we nooit hoorden spreken over sterk of zwak, over snel of traag, over goed of slecht. Het tegendeel was waar: iedereen kon zichzelf zijn, had ook oprechte belangstelling in de anderen en dikwijls zagen we helpende handen, bij stilstand of zelfs rijdend, met een tuimelperte tot gevolg… Kortom, knappe gasten en gastinnen, in een project om nooit meer te vergeten.

En dan is er natuurlijk nog de sponsoring!

 

Sponsoringgeld bij elkaar zoeken is altijd een zware opdracht, soms nog zwaarder dan het klimmen zelf… Maar het is goed om te weten dat het mee dankzij initiatieven zoals die van de Sporters en Cyclosporters, Artsen Zonder Grenzen haar werk kan doen. Als een organisatie echt onafhankelijk wil zijn, dan moet ze immers ook financieel onafhankelijk zijn. AZG is trots op het feit dat een groot deel van haar inkomsten niet van de overheden komt, maar van particuliere schenkers, van mensen zoals wij hier allemaal en al onze sponsors. Die onafhankelijkheid helpt AZG om het verschil te maken op het terrein.

 

AZG stond recent en staat vandaag vaak in de mediabelangstelling omwille van haar hulpverlening en expertise rond het Ebola in Westelijk Afrika. Eén van de pleitbezorgers was en is de Voorzitster van AZG-België, Meinie Nicolai, die erop stond om persoonlijk onze cheque voor AZG op te halen op onze debriefing in november jl. in Mechelen. Op die cheque stond het bedrag van 36.000 EUR. Maar dat is intussen nog opgelopen tot 36.580 EUR.

 

Proficiat en dank dus aan iedereen die een steentje heeft bijgedragen voor dat onverhoopte hoge bedrag, een heus overdonderend record, dat we met onze relatief kleine groep samenbrachten en met graagte hebben overhandigd aan AZG! Wij als Cyclosporters en Sporters voor AZG blijven sterk geloven in die missie van AZG, dat bewijzen project na project de inspanningen en resultaten van onze acties. Het doet ons en AZG dan ook een enorm plezier dat ook nu weer de sponsoringactie een echt groot succes is geworden. Met dank aan alle Cyclo’s!!

 

 

Joris

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sfeerbeelden zijn

te bewonderen op de

website van de cyclosporters

 

 

 

 

TEN VOORDELE VAN ARTSEN ZONDER GRENZEN