20 km door Brussel

Recordeditie ! Het team van AZG in de 20 km door Brussel 2016 bestond uit 569 starters. Samen met 49 niet-starters zamelden ze een recordbedrag in van € 72 826 voor Artsen Zonder Grenzen.

 

Recordeditie 20 km door Brussel, 29 mei 2016

Dag iedereen,

Het zit er weer op. Gisteren genoten van de sfeer in het jubelpark. Nog altijd te weinig toiletten voor 40.000 lopers die op het laatste moment een plas en meer moeten doen. Dus te laat in onze box om de Bolero te horen maar op tijd om de laatste noten van de Brabançonne te horen en de knal van het vertrek. Dochter Josefien die in een andere box stond was de paniek nabij omdat ze dacht dat er een aanslag was...!!

Meer relax vertrek dan de vorige jaren omdat we voorbij de bogen stonden. We liepen ook niet meer door de Wetstraat wat spijtig was want ik genoot altijd zo van die kleurige bende lopers voor je en het geluid van al die voeten, versterkt door de weerkaatsing door de gevels.

Geen regen, de zon probeerde er zelfs door te komen, maar zwoel zodat iedereen al doordrenkt van het zweet uit de tunnels kwam. De eerste stappers voorbij gelopen, zelf ook al wat gas moeten terug nemen. De batterij van mijn polsslagmeter-horloge verwenst omdat ze nu precies er de brui aan gaf. Het wordt dus lopen op gevoel want ik ben in de euforie van het vertrek en door Eddy Merckx die stond te zwaaien, vergeten het juiste uur te checken wanneer ik over de "rode loper" liep.

Het Terkameren bos in en het bekende beeld van mannelijke lopers tegen de bomen. Die heerlijke kilometer 8 die altijd bergaf gaat en je het gevoel geeft dat het o zo goed gaat. Isostar-bevoorrading op kilometer 9. Wie is er in godsnaam op het idee gekomen blikjes uit te delen en geen flesjes. Ik verlies tijd met proberen mijn blikje open te krijgen, heb tenslotte slechts een smal spleetje en moet mijn blikje plat knijpen om wat elektrolyten in mijn keel te gieten. Kostbare seconden gaan verloren; heel kostbare zal later blijken.

De rode loper van de 10 kilometer en de frustratie niet te weten of je nog op schema zit.

Kilometer 13 en de bijgelovige schrik dat nu de man met de hamer of erger op de loer ligt.

De verlossende kilometer 14.

Het meisje met de zwart-witte broek en de sweater rond haar heupen voor mij die ik toch nog steeds vlot bijhoud.

Stilaan beginnen aftellen.

De rode loper van de 15 km, verwenste batterij!

Stilaan beginnen afzien en kilometer 17 moet nog komen!

Kilometer 17, nu echt afzien maar toch nog minder dan al die stappers die ik voorbij loop.

De mentale schok bij het zien van een ambulance langs de weg en een roerloze loper op een draagberrie.

Kilometer 18, nu nog een halve kilometer bergop en dan is het lastigste achter de rug.

De bogen van het Jubelpark in de verte, de juichende en opjuttende supporters langs de kant.

Kilometer 19, we zijn er bijna.

Een boog, een rode loper: ik zet een sprint in met mijn laatste krachten.

Maar hoe kan je zo dom zijn als geroutineerde 20 km door Brussel-loper: de aankomst is nog 400 m verder. De mentale tik is groot en het duurt een honderd meter voor ik weer wat ritme terugvind.

Eindelijk de verlossende finish, heel blij maar niet meer euforisch en emotioneel zoals de eerste keer.

Josefien, wiens box iets later werd "gelost", zien finishen, ze ziet er nog behoorlijk fit uit. Bo, vriendin van Fien, is voor mij aangekomen.

In de auto onderweg naar huis verschijnen de uitslagen op internet. Ik vloek op mijn horloge-batterij, op de blikjes Isostar en mijn eigen domheid want mijn tijd is 2:00:23. Luttele maar voor mij zo moeilijk te verteren 23 seconden boven de 2 uur...

Brussel, ik beloof het je en ook aan jullie, gulle sponsors: volgend jaar sta ik terug aan de start, beter getraind, nieuwe batterij en mijn eigen voorraad Isostar!

Iedereen, in naam van AZG, bedankt!

Martine Verdonck

 

TEN VOORDELE VAN ARTSEN ZONDER GRENZEN